Selecteer een pagina

Ik had al jaren het voornemen om eens mee te doen aan de heide-gekte: voor dag en dauw opstaan om in het pikkedonker te vertrekken naar een van de prachtige heidevelden hier in de buurt. In augustus staat deze schitterend paars in bloei, en op een of andere manier komt het er maar niet van om die bij zonsopgang vast te leggen.

Ditmaal had ik geluk. Op een woensdag – mijn reguliere vrije dag – waren de voorspellingen goed: een koude nacht vooraf, half bewolkte omstandigheden bij zonsopgang. Mijn weer-appjes gaven een zonsopgang aan om 6:42, dus ik stond om 5:15 naast mijn bed. De avond tevoren had ik alles al klaar gelegd, dus ik hoefde alleen maar snel te douchen, in mijn kleren te stappen en het hele handeltje in de auto te gooien. Wel handig hoor, zo vroeg en in je eentje. Geen geklooi met make-up, fohnborstel of was dan ook, want geen kip gaat me zien en wat heb ik nou aan een opgemaakte snoet zo vroeg.

Eigenlijk had ik vantevoren het stuk heide moeten verkennen waar ik naar toe reed. De Strijbeekse Heide was voor mij een nieuwe plek. Gelegen tussen Ulvenhout en de Belgische grens. Ik had gelezen dat dit een prachtig stuk heide is, maar hoe het er precies uit zag, geen idee.

Het was er vooral pikkedonker. Ik wist toen ik aankwam dat de zon binnen drie kwartier op zou komen maar vooralsnog was de gehele parkeerplaats die ik had uitgezocht in het duister gedompeld. Ik had ook wel andere fotografen verwacht, maar niets van dat alles – ik was helemaal alleen. En dan besef je toch dat je als vrouw mogelijk wat meer risico loopt dan als man … in een donker bos op 20 minuten afstand van de bewoonde wereld hoort niemand je gillen als er onverhoopt een idioot rondloopt. Ik twijfelde even of ik wel uit zou stappen. Maar … dan was ik voor niets zo vroeg opgestaan. We moesten het er maar mee doen.

Tips voor heidefotografie
  • Groothoek lens
  • Lichtgevoelige lens
  • Koude nacht vooraf
  • Zonnig/halfbewolkte zonsopgang
  • Scout vooraf
  • Neem evt. een maatje mee
  • Laat iemand weten waar je bent
  • Let op klein leven

Ik had een iets minder wijd uitzicht dan ik had gehoopt vanwege een bosrand die wat verder doorliep dan gewild, maar oh wat was het mooi. Ik had alleen mijn kitlens helaas, met 28mm als de wijdste stand. Deze lens is ook niet lichtsterk. Op zich geen probleem voor een eerste experiment. Vanwege de wat donkerder omstandigheden moet dan wel snel je ISO omhoog, wat resulteert in meer ruis. Dat kan achteraf wel weer worden gecorrigeerd natuurlijk. Uiteindelijk was ik toch behoorlijk tevreden met de landschapsfoto’s!

Gelukkig had ik ook mijn macrolens in mijn tas gestopt, want toen ik eenmaal klaar was met het landschap zelf, bleek dat de omgeving zo ontzettend veel prachtigs te bieden had! Ik heb er zeker 2 uur gezeten en me vergaapt aan de bedauwde spinnenwebben en de tere heidebloempjes. Als kers op het toetje hing er ook nog een flinke wespspin onder de dauwdruppels.

Rond half negen was ik thuis en had ik er al een halve dag op zitten. Heerlijk! Ik was helemaal tot rust gekomen – ik kan dit iedereen aanraden. Even uit je hoofd, in het moment, in een prachtige omgeving. Aanrader!